MOJA PIOSNKA

(A.D. 1969)

Moje słowo, Twego słowa pogłos

Jakże wątły, przecież sprzymierzony

Z wiernym rymem, rytmem wspomożony,

Bywa czasem nie tylko ulotką.

Moja nędza, Twojej nędzy siostra

Młodsza, jeszcze jej sukienki nosi,

Lecz doprasza się - pilnie podnosi-

Ręki, która by do szczętu zwlokła.

Moja wina, Twojej winy krewna

biedna, jednak gdy okruch splendoru

Połknie, wtedy, biorąc się na sposób,

Sama sobie na krzyż składa drewna.

Moja wiara, twojej wiary córka

- nie wiem: mądra czy głupia; imienia

Nie przyzywa, milcząc się uśmiecha,

Jakby tylko łaskotała włócznia...